فرستادند و چون آمدند روى از هر دو برگردانيد . و باز فرمود : دوست مرا برايم بخوانيد . آن دو گفتند ماها را ديد اگر ماها را خواسته بود با ما سخن مىگفت پس آنان نزد على ( ع ) فرستادند و چون آمد آن حضرت بر روى او خم شد و با او حديث گفت و حديث گفت تا چون بپايان رسيد آن دو بعلى ( ع ) برخوردند و گفتند با تو چه گفت ؟ در پاسخ فرمود هزار باب از علم به من باز گفت كه از هر بابى هزار باب ديگر گشوده مىشود . شرح - از مجلسى ره - « قوله ان اللَّه اتخذ محمدا عبدا » يعنى بنده‌اى كه در بندگى كامل بود و در همه امور مطيع خدا بود از اين جهت خدا كس را بنده خود تعبير نكرده است جز آنكه بوى تقربى داشته و در باره حضرت او فرموده است ( 1 - الاسراء ) منزه است آنكه بنده خود را شبانه بگردش برد و در باره ديگران فرمود « او عبدا من عبادنا » - بنده‌اى از بندگان ما ، و يا در باره داود فرموده « الى عبدنا داود » و مثل اين تعبير بسيار است و غرض اينست كه اين كمال عبوديت كه آن حضرت را پيش از بعثت و نبوت هم فراهم بوده است براى على ( ع ) هم حاصل بوده و در جميع كمالات شريك با رسول اكرم بوده جز نبوت و شما دوستدار و پيرو چنين كسى هستيد . « قوله الف باب » يعنى هزار نوع از علم يا هزار قاعده از قواعد كليه‌اى كه از هر كدام هزار قاعده ديگر درك مىشود و معنى اول روشن‌تر است . 124 - ( 1 ) از موسى بن عمر بن بزيع گويد به امام رضا ( ع ) گفتم : راستى مردم از رسول خدا « ص » روايت كرده‌اند كه چون براهى ميرفت از راه ديگر برمىگشت آيا چنين ميكرده است ؟ گويد در پاسخ فرمود : آرى من هم بسيار اين كار را ميكنم و تو هم بكن سپس فرمود اما اين كار روزى بخش‌تر است به تو .